Jerzy Duda, Kaganek oświaty, "Filatelista" nr 4 /966/ kwiecień 2003 s.184-186 oraz III strona okładki z reprodukcjami znaczków.
Autor artykułu zaproponował dla tematu bibliofilatelia specjalny graficzny znak w postaci rysunku "kaganka oświaty" czyli lampki oliwnej, która w czasach antycznych służyła celom kultu religijnego, a w nowszych czasach symbolizuje, w wielu krajach świata, wiedzę, edukację zarówno na poziomie niższym jak i wyższym oraz walkę z analfabetyzmem. Najczęściej kaganek oświaty łączony jest na znaczkach z książką, a także ludźmi uczącymi się z książki. W artykule przedstawiono 18 przykładów wykorzystania kaganka oświaty zarówno na znaczkach pocztowych jak i na innym materiale filatelistycznym z 11 krajów do prezentowania tematów związanych z edukacją, szkolnictwem oraz podkreślenia edukacyjnej roli książki.
Autor przypomniał sugestywne wykorzystanie symbolu kaganka oświaty w wierszu i dziele malarskim. Alegoryczne przedstawienie "oświaty" w postaci kobiety trzymającej lampkę oliwną / kaganek oświaty/ , która rozprasza mrok niewiedzy , a równocześnie umożliwia czytanie książek dwojgu dzieciom tulącym się do kobiety stało się w Polsce przełomu XIX i XX wieku graficzną ilustracją hasła "przez oświatę do wolności", a zarazem symbolem organizacji pod nazwą Towarzystwo Szkoły Ludowej.
Jerzy Duda, Najstarsze księgi w bibliofilatelii, "Filatelista" nr 10 /972/ z października 2003; s.528-530 . (Pierwszy artykuł drukowany w czasopiśmie pod wspólnym tytułem serii - Bibliofilatelia)
W artykule przypomniano podstawowe materiały do pisania stosowane w starożytności to znaczy Cyperus Papirus czyli papirus oraz membrana pergamenea inaczej pergamin. Na 16 ilustracjach zamieszczonych w artykule pokazano znaczki pocztowe, wydane w różnych krajach, przedstawiające zarówno papirus jako roślinę jak również karty papirusowe. Również na znaczkach pocztowych przedstawiony jest sposób produkcji pergaminu i karty pergaminowe. Znaczna część artykułu poświęcona jest historii form pierwszych książek i narzędzi do pisania. Opisano i pokazano, na reprodukowanych znaczkach pocztowych, zwoje papirusowe, kodeksy i inne formy takie jak: leporello oraz sposób składania książki nazwany motylkowy.
Jerzy Duda, Księgi rękopiśmienne, "Filatelista" nr. 1 /975/ ze stycznia 2004 r, s.16 - 21. (druga część artykułu o najstarszych księgach)
W bogato ilustrowanym artykule (23 fot.) autor zajął się najstarszymi księgami rękopiśmiennymi, których fragmenty , w postaci stron lub ich części, inicjałów, miniatur lub innych dekoracji oraz wybranych detali znalazły się na materiale filatelistycznym , szczególnie na znaczkach pocztowych. Zaprezentowano m. innymi miniatury z Ewangeliarza Ostromira wykonanego w latach 1056-1057, Ewangeliarza Vecenegina z 1096 r, Godzinek księcia de Berry, Godzinek Eleonory księżnej Toskanii oraz godzinek francuskich z XV wieku; inicjałów pochodzących z Graduału z klasztoru św. Jana z La Valetty ; miniatur z Kroniki Manassego oraz Kepes Kroniki z 1370 r.
Jerzy Duda, Księgi rękopiśmienne, "Filatelista" nr 2 /976/ z lutego 2004 r. s.82 - 87 (trzecia część artykułu o najstarszych księgach)
Autor zwraca uwagę na osiągnięcia w zakresie ksiąg rękopiśmiennych w krajach arabskich oraz Południowej Ameryce. Podaje przykłady wykorzystania na znaczkach pocztowych i blokach miniatur eposu perskiego Szah- name autorstwa Ferdousiego oraz miniatur z manuskryptów Iranu, Turcji i Pakistanu. Przykłady dotyczące rozwoju książki w Południowej Ameryce pochodzą z Meksyku i Peru. Dotyczy to szczególnie wydań na znaczkach miniatur z kodeksów meksykańskich.
Znaczną część artykułu autor poświęcił problemowi wynalezienia i produkcji papieru, który otwierał drogę drukarstwu. W artykule pokazano znaczki pocztowe oraz FDC różnych państw na których zobrazowano tradycyjną produkcję papieru.
Jerzy Duda, Mistrz Gutenberg i jego poprzednicy, "Filatelista" nr 3 /977/ z marca 2004. s.140 - 145
Artykuł poświęcony prawie w całości twórcy metody odlewania czcionek, prasy drukarskiej, składu farby drukarskiej to znaczy całego procesu drukowania. Wspomniano także w artykule o wcześniejszych od Gutenberga metodach odbijania tekstu i drzeworytów przy użyciu ruchomych czcionek stosowanych przez Koreańczyków w XIII wieku i w Chinach od VI wieku. W artykule wykorzystany jest bogaty materiał ilustracyjny w postaci znaczków pocztowych i kart pocztowych oraz stempli dotyczący Gutenberga wydawany w wielu krajach od 1900 roku ze szczególnym uwzględnieniem lat 1997- 2000, które poprzedzały rocznicę urodzin Mistrza Jana.
Jerzy Duda, Święty Jerzy od bibliofilatelii, "Filatelista" nr 4 /978/ z kwietnia 2004, s. 185 - 189.
Artykuł napisany z okazji międzynarodowego Dnia Książki i Praw Autorskich przypadającego na dzień 23 kwietnia czyli w imieniny św. Jerzego. Kataloński zwyczaj obdarowywania w tym dniu swoich znajomych książką i różą przyjął się również w Polsce. Autor przypomniał o polskich propozycjach utworzenia dnia książki jeszcze w latach dwudziestych XX wieku, o wielkich nazwiskach polskich drukarzy działających w Europie i przynoszących sławę polskiej typografii, a także o polskim Noblu z zakresu literatury, który w 1924 r otrzymał Władysław Reymont. Na tym tle, autor rozwinął zagadnienie udziału poczt wielu krajów w promowaniu książki na znaczkach pocztowych. Dotyczy to przede wszystkim sposobów prezentowania książki na znaczkach pocztowych i innym materiale filatelistycznym, zarówno książki jako przedmiotu, jak i książki w formie alegorycznej także w różnym kontekście oraz zestawieniu z innymi przedmiotami, budowlami jak i osobami. Bogato ilustrowany artykuł / 30 fot./ daje przegląd różnorodnych pomysłów autorów znaczków oraz rozwiązań graficznych w tym zakresie.
Jerzy Duda, Pierwsi drukarze i ich dzieła, "Filatelista" nr 5 /979/ z maja 2004, s. 252 -257.
Autor przedstawił krótka historię początków drukarstwa w różnych krajach, a także przypomniał niezwykłe dzieło czyli "Chronicum mundi" Hartmanna Schedla z 1493 r w którym znalazł się pierwszy opis i widok Krakowa. Widok ten posłużył Czesławowi Słani wybitnemu polskiemu projektantowi i grawerowi znaczków, do przygotowania najpiękniejszej "filatelistycznej wizytówki" miasta.
Na tle rozwoju drukarstwa europejskiego autor prezentuje postacie pierwszych słynnych drukarzy, a mianowicie Christopha Plantina i Jana Moretusa, których podobizny pojawiły się na znaczkach pocztowych wydanych przez pocztę Belgii już w latach czterdziestych XX wieku. W artykule znalazły się także informacje o innych drukarzach w tym o Dirku Martenie oraz Williamie Caxtonie. Wiele miejsca poświęcił autor dwom drukarzom związanym z Polską, a mianowicie Iwanowi Fiodorowi i Franciszkowi Skorynie. W bogato ilustrowanym artykule / 20 fot./ znalazły się także znaczki wydawane w latach dziewięćdziesiątych przedstawiające portrety pierwszych drukarzy z Mołdawii, Macedonii, Portugalii i Ukrainy.
Jerzy Duda, Aby mogła powstać książka, "Filatelista" nr 6 /980/ z czerwca 2004, s. 298 - 301 /część I/.
Autor podjął próbę zaprezentowania na znaczkach pocztowych historii pisma dzięki któremu mogła powstać książka. Pismo, jego powstanie, narodziny alfabetu, nabywanie umiejętności pisania i czytania to milowe kroki w tworzeniu książki jej upowszechnianiu. To również warunek edukacji i rozwoju cywilizacyjnego. Historię pisma rozpoczyna autor od ... rysunków naskalnych podając przykłady wielu ciekawych znaczków pocztowych wydawanych przez poczty różnych krajów dla prezentacji odkryć i badań. W materiale ilustracyjnym znalazły się groty w Lascaux, Niaux, El Castillo, Badajoz, Vale do Coa oraz Tassili wydawane przez poczty Francji, Monako, Hiszpanii, Portugalii, Zimbabwe i Algerii.
W dalszej części artykułu, bogato ilustrowanego materiałem filatelistycznym /17 ilustracji/, autor podaje przykłady rozwoju pisma aż do "wynalezienia" alfabetu na różnych kontynentach.
Jerzy Duda, Aby mogła powstać książka, "Filatelista" nr 7 /981/ z lipca 2004, s. 356 - 358 /część II/.
W drugiej części artykułu dotyczącego dziejów pisma na znaczkach pocztowych autor poświęcił wiele miejsca kaligrafii a także zabytkom pisma prezentowanym na znaczkach. Zwrócił także uwagę na słynnych badaczy odczytujących zapomniane pisma w tym szczególnie osiągnięcia J. F Champoliona, który pierwszy odczytał pismo egipskie /hieroglify/. W zakończeniu artykułu autor przypomniał narzędzia pisarskie, zwracając uwagę, że ptasie pióra /gęsie pióro/ używane było przez ponad 2400 lat.
Również i ta część artykułu jest bogato ilustrowana /19 ilustracji/.
Jerzy Duda, Aby mogła powstać książka, "Filatelista" nr 8 /982/ z sierpnia 2004, s. 420 - 421 /część III/.
W trzeciej części artykułu autor zaprezentował pismo runiczne także alfabet koreański uznawany przez część uczonych za najdoskonalszy system fonetyczny oraz alfabet słowiański - cyrylicę stworzona przez patronów Europy św.św. Cyryla i Metodego. Do zilustrowania tekstu wykorzystał autor interesującą kopertę FDC z 1946 r wydaną przez pocztę Korei, a także m. innymi wydawnictwa poczty Bułgarii, Macedonii, Syrii i byłego ZSRR oraz Danii.
